Amerykańska NBA do PLK ma się jak krowa do Krówki. Niby chodzi o to samo, niby po parkiecie chodzi taka sama liczba koszykarzy, niby kosz zawieszony jest na tej samej wysokości. A jednak wszystko jest kompletnie inne. Najlepiej wielki dystans dzielący PLK od tych amerykańskiej NBA uwidoczniły coroczne pojedynki gwiazd obu profesjonalnych lig (tak tak, [...]
Zastanawialiście się kiedyś, skąd sportowcy zza oceanu są tak wszechstronnie utalentowani? Co chwila przecież docierają do nas informacje jak to zawodowy basebalista po kilku latach swojej kariery znudził się własną dyscypliną i postanowił ją zmienić. I to nie na półprofesjonalną, a profesjonalną. Przykłady pierwsze z brzegu: Marion Jones, była cesarzowa lekkiej atletyki po aferze dopingowej [...]
Masz dość dzielenia dachu nad głową ze swoimi rodzicami? Masz dość, gdy o świcie wchodzą do twojego pokoju, dopytują kiedy wczorajszej nocy wróciłeś i czemu tak późno? Masz dość skrywania się z browarem i papierosem na klatce schodowej albo u kolegi? Jesteś z Wrocławia, masz stałe przychód ale nie masz ochoty zaciągać kredytu? W takim [...]
Qyntel Woods – najznakomitszy gracz Tauron Basket Ligi przez wielu postrzegany także za najbardziej genialnego gracza, jaki kiedykolwiek w polskiej ekstraklasie wystąpił – narzeka na ciężki czas. spotkania wstąpiły w najistotniejszą fazę, a czołowy strzelec Euroligi jest cieniem samego siebie. W dwóch pierwszych zmaganiach półfinałowych z Treflem Sopot rzucił zaledwie 4 oczka. I nie chodzi [...]
Qyntel Woods – najznakomitszy gracz Tauron Basket Ligi przez wielu postrzegany także za najbardziej genialnego gracza, jaki kiedykolwiek w polskiej ekstraklasie wystąpił – narzeka na ciężki czas. spotkania wstąpiły w najistotniejszą fazę, a czołowy strzelec Euroligi jest cieniem samego siebie. W dwóch pierwszych zmaganiach półfinałowych z Treflem Sopot rzucił zaledwie 4 oczka. I nie chodzi [...]
Kibice z Wielkopolski jeszcze pewnie nie ochłonęli po hucznym szaleństwie pierwszego od 17 lat “majstra” dla Kolejorza a już niedługo wokół drużyny może być jeszcze głosniej. Rozgrywki dobiegły końca, zawodnicy udają się na zasłużone dłuższe lub krótsze wakacje, lecz prawdziwe wyzwania czekają agentów i menadżerów.
Robert Lewandowski, który zdobył koronę króla strzelców na 100% przechodzi do Borussi Dortmund, co oznacza nie tylko ok. 4 miliony euro w budżecie zespołu na wzmocnienia, lecz przede wszystkim okres transferowych spekulacji, które nierzadko elektryzują piłkarskich fanów nie mnie niż same transfery. Prezesostwo nowego mistrza polski będzie musiało spróbować od razu znaleźć kolejnego “Lewego”, bo już całkiem niedługo przed drużyną eliminacje Champions League. Suma, jaką Lech dostanie za swojego najskuteczniejszego gracza od Niemców jak na polskie warunki jest bajońska, możliwość do wykazania się kupieckim nosem dla kierownictwa zatem duża.
Wiadomo jest jedno. Po zeszłorocznej wpadce Wisły Kraków, która odpadła z estońskią Levadią Tallin, każdy rywal, na którego wpadnie mistrz naszego kraju będzie nie tylko niebezpieczny, ale pewnie także uznawany za pewniaka do awansu. W to Lechowi graj, bowiem drużyna z Wielkopolski zwykle przypominała, że w zmaganiach w Europie woli występować w roli tego drugiego. Wiadomo jednak, że, aby polska drużyna zaprezentowała się w końcu w fazie grupowej Champions League z drużyny nie mogą odejść pozostali kluczowi piłkarze – Semir Stilić ani Sergiej Kriwiec. A do tego mile widziane byłyby postaci równie co wyżej wymieniona dwójka kreatywne i na piłkarskim głodzie.
Piłka nożna to biznes i doskonale wiedzą o tym gracze. Za mistrzostwo Polski zechcą pewnie sowitych premii, a i za podpis pod przedłużeniem kontraktu sporych podwyżek. Lech kasę za Lewandowskiego musi wydać rozsądnie. Najlepiej w ten sposób, aby klub nie tylko obronił mistrzostwo w roku kolejnym (czym udowodniłby, że hegemonia Legii i Wisły została zastopowana na dłużej, a nie była tylko odosobnionym wybrykiem, jak mistrzostwo Zagłębia, ale przede wszystkim awansował w końcu do Champions League.
Nie cierpię siatkówki. Nie śledzę jej, ani w na srebrnym ekranie, ani na żywo. A już na pewno w telewizji na żywo. Okiem rzucić raczę na nią tylko od święta i to wyłącznie z zastrzeżeniem, że jest to “plażówka” w wersji damskiej. A i wtedy moje oczy skupiają się nie tyle na tym, czy piłka rzeczywiście jest na aucie, a raczej na zagranie, którą jedna siatkarka pokazuje drugiej na swych czterech literach. Moim myślom bliżej potańcówce na Ibizie niż siatkarskiej rywalizacji – liczeniu oczek, szacowaniu szans, obstawianiu rozstrzygnięć.
Kilkakrotnie rozmyślałem czym może to być podyktowane. Spotkania naszych reprezentacji na najważniejszych imprezach globu przyglądam się wyłącznie z kibicowskiego obowiązku m.in. po to, aby przy rozmowach przy piwie, które zwykle zaczynają się sportem a dopiero potem przechodzą na tematy darmowego porno, nie odstawać od innych.
Podczas imprez sportowych miodem dla moich uszu jest słuchanie hymnu Polski, a siatkówka okazji na zapoznanie się z coraz to nowymi odmianami narodowej nuty stwarza co chwila – to też pewnie jakiś argument. Ale dlaczego nie mogę się zmusić do śledzenia wszędobylskiej medialnie Plus Ligi nie mam pojęcia.
Siatkarscy eksperci z całej Europy są zgodni – Plus Liga jest jedną z najmocniejszych na świecie. Występowanie w niej dla zagranicznych zawodników nie jest jeszcze tak opłacalne jak np. w Rosji czy Włoszech, choć skoro w kraju ciągle zdecydowali się pozostać np. Mariusz Wlazły czy Bartosz Kurek a wracają do niego kolejni reprezentanci Polski, oznacza to, iż pieniądze są. I to spore.
Plus Liga obecna jest nie tylko na platformie cyfrowego Polsatu, ale również w otwartym kanale stacji Zygmunta Solorza, a nawet w TV4. Rozgrywki śledzi coraz więcej osób, do hal ściągają dzikie tłumy. Liczy się już nie tylko Skra, ale także Jastrzębski Węgiel, Zaksa, Resovia, co oznacza konsekwentny wzrost sportowego poziomu każdego roku.
Czemu więc lepsza polska (s)kopana albo oglądana przez 3 tysiące miłośników liga koszykarska ? Bo między przeciwnikami nie ma siatki.
Wrocław pełna parą zbiera się do zbliżających się Mistrzostw Europy w piłce nożne w 2012 roku. Oprócz zmodernizowania dróg i autostrad, powiększenia portu lotniczego, generalnego remontu głównego dworca kolejowego dolnośląskie miasto czeka również przygotowanie miasta na przyjazd wielu tysięcy fanów z całej Europy. Szkopuł w tym, że Wrocław nie ma nawet jednego hotelu najwyższej klasy, w którym zamieszkać mogliby dygnitarze czy nawet poszczególne reprezentacje. Dlatego m.in. w planach jest wybudowanie hotelu Hilton na Placu Społecznym, dlatego mają powstać hotele czterogwiazdkowe o podwyższonym standardzie. Gdyż jeśli chodzi o bazę noclegową odstajemy od Warszawy, w której mnóstwo eleganckich hoteli.
Dla tych, którzy nie chcą wydawać setek złotych za noc w ociekającym złotem hotelu, ale lubią czuć się komfortowo interesującą alternatywą są apartamenty we Wrocławiu. Własnościowe mieszkania o przeróżnym komforcie, których w mieście nie brakuje, proponują świetne warunki, przystępne lokalizację oraz ponad wszystko większy metraż. Można wybierać pomiędzy apartamentami 3 pokojowymi a kawalerkami. Lokale proponują noclegi we Wrocławiu na dobę lub dłużej, przy czym zwykle jeśli bierze się na okres dłuższy niż trzy noce, cena automatycznie się zmniejsza, co jest dodatkowym argumentem bijącym hotele na głowę.
W czerwcu 2012 roku spodziewanych jest tak wiele zagranicznych gości, że warto pomyśleć (jeśli jest się oczywiście z Wrocławia) nad podjęciem przybyszy we własnym mieszkaniu. Pokoje we Wrocławiu również winny cieszyć się sporą popularnością, w szczególności te w pobliżu maślickiej areny zmagań piłkarzy. Fundamentem jest oczywiście założenie strony internetowej oraz opublikowanie drobiazgowego opisu lokalu w internecie. Należy pamiętać, że ewentualni goście wszystkich danych będą wyszukiwać właśnie w internecie, a jeśli nie mamy do niego dostępu pamiętajmy, aby ogłoszenia drukowane pisać w językach obcych, najlepiej po angielsku.
Na poziom naszej ekstraklasy zwykle się narzeka. Z błotem z regularnością szwajcarskiego zegarka mieszają ją krajowi eksperci średnio kilka razy dziennie. Biadolą, że bardzo dobrych piłkarzy to u nas nie ma, że hitowe mecze, jak ten Wisła-Legia coraz częściej przypominają po prostu… kity. Że błyskotliwe akcje jak już graczom grającym w Polsce się udają, to niezamierzenie, a fani przez łzy śmieją się z pięknych bramek jaką np. w niedawnej kolejce fundnął swojemu bramkarzowi nowy ulubiony piłkarz poznańskich kibiców Mariusz Jop. Czy polska ekstraklasa naprawdę jest tak beznadziejna, jak ja opisują?
By to sprawdzić choć w jakimkolwiek stopniu postanowiłem zliczyć ilu piłkarzy, którzy mieli w tym sezonie okazję zagrać na polskich boiskach wystąpi (a raczej będzie w składach swoich drużyn narodowych) na najbliższym mundialu. Mundial to turniej odbywający się raz na cztery lata, stąd przy powoływaniu przez szkoleniowców poszczególnych drużyn zawodników nie kalkuluje się – wybiera tylko tych którzy są gwiazdami.
Okazuje się bowiem, że cała polska cienizna, o której czytamy praktycznie każdego dnia znajduje swoje odzwierciedlenie w moim przeliczniku. Na mundial z polskiej ekstraklasy pojedzie tylko… dwóch piłkarzy. Są to grający w bramce Legii Warszawa Jan Mucha ze Słowacji, oraz Słoweniec Andraz Kirm z Wisły Kraków. Na załapanie się do zespołu Hondurasu mógł liczyć także Carlo Costly, który grał w GKS-ie Bełchatów skąd przeszedł do rumuńskiej ekstraklasy, lecz nabawił się ostatnio urazu i jego występ na afrykańskich boiskach jest niepewny.
Wynik ten zatem polską ligę ośmiesza. Nawet gdyby polskiej reprezentacji nie zabrakło na mundialu to liczba reprezentantów z ekstraklasy byłaby niezbyt okazała – wszak większość najlepszych Polaków wciąż gra poza granicami kraju. No chyba, że nowy selekcjoner zrobiłby istną rewolucję i zamiast Ireneusza Jelenia powołał Tomasza Frankowskiego… Na nasze nieszczęście będzie miał na nią jeszcze dwa lata – aż do Euro 2012.
otraficie wymienić przykłady rzeczy czy zjawisk, o których wszyscy wiedzą, ale o których nikt nie chce wspominać lub też, których nie chce potwierdzić? W nieoficjalnych rozmowach ogromna większość polskich zawodników grających w PLK potwierdza, że korzysta z usług nie tyle psychologów co… bioenergoterapeutów, nazywanych potocznie “szamanami”. Potwierdza, ale poważnego stosunku nie wyprosisz od nich zza nic w świecie. Po co zatem te gierki? Dlatego, że w naszym kraju ciągle dominuje opinia, że ci posiadający potajemne talenty byli pospolitymi szarlatanami chcącymi swych interesantów najzwyczajniej w świecie oszukać.
Inaczej sytuacja się ma w krajach Trzeciego Świata. Tych, którzy zjawią się na zbliżających się mistrzostwach świata w RPA niech nie zdumieje na widowni widok prawdziwych czarodziejów. Takich z krwi i kości, co to nie tylko krokodyle zęby będą mieli zawieszone na karku, ale także pomalowane twarze, a nawet całe ciała. Piłka nożna w Afryce bez szamanów zasiadających na koronie areny, albo odprawiających modły czy też rzucających klątwy na zespół rywala to profanacja. Kadry państw Czarnego Lądu angażują najprawdziwszych czarodziejów, aby ci pomogli zespołowi wygrać. Biorą za to pieniądze, a swą robotę wykonują z należytą starannością a także powagą. A zawodnicy nie tylko się ich słuchają, ale przede wszystkim dzięki nim czują się silniejsi, zdolni do obalenia teoretycznie silniejszego rywala. Prostotę wierzeń ludzi mniej ucywilizowanych krajów, od tych chociażby ze Starego Kontynentu, idealnie przekłada w swoich opowieściach Wojciech Cejrowski.
Jeśli wyruszasz zatem na mundial dostrzeż na koronie stadionu przywódcę, tego kto uderza w bęben lub zapoczątkowuje piosenki. Nie będą to liderzy naszych grup chuligańskich, którzy przyśpiewkę składają z kilku wyrazów, w tym trzech wulgarnych, a szamani, którzy w tej chwili miotają na murawę urok – dobry bądź też. I afrykańscy zawodnicy naprawdę im ufają. Jeśli twoja ulubiona drużyna straci gola w ostatniej minucie starcia, będziesz już wiedział co się stało.